به مناسبت سالروز زن، خواستم از مادر " بگویم.همون کسی که هیچ‌گاه در زندگی نمی توانید محبتی بهتر، بی‌پیرایه‌تر و واقعی‌تر از محبت مادر خود بیابید. مادر موهبتی خدايي است که بدون در نظر داشتن مرزهاي خاکي، به دور از هر گونه اختلافات طبقاتي و فرهنگي به مستمند و ثروتمند به يک نوع بخشوده شده. مادر رنگ نمي شناسد. سياه و سفيد نمي شناسد. در پيشگاه مادر رنگ نيست، فرق نيست.مادر تکه اي از خداست.
هیچ‌چیز به قدر دیدن یک مادر با بچه‌ اش روح‌پرور نیست و هیچ‌چیز حس حرمت و تقدیس ما را هنگام تماشای مادری‌ که بچه‌هایش وی را احاطه کرده‌اند، بیدار نمی‌کند.

زبان تصوير از جمله زبان‌هاي ارتباطي است. اين زبان در انتقال پيام گاه چنان پرتوان است كه قلم و گفتار از انجام اين مهم بر نمي آيند.
بي گمان، چنين شناختی نيازمند تصوير است نه شرح و تفصيل.

پی نوشت:

1-ولادت با سعادت حضرت فاطمه (س)را به همه شما دوستان عزیز و سالروز زن را به همه زنان و مادران ایران زمین تبریک و شادباش می گویم.امروز بهانه ای شده بود تا به مناسبت روز زن و مقام شامخ مادر بعد از مدتها دستان پر از مهر مادر را ببوسم.

2- «تمام دخترها مثل مادرشان می‌شوند، هیچ مردی مثل مادرش نمی‌شود، چه فاجعه بزرگی برای پسرها.»      اسکار وایلد

3- تمام تئوري جهان بطور ترديدناپذيري به سمت يک نفر جهت گرفته شده اند و آنهم بسوي تو، مادر.          والت ويتمن

دوم خرداد ، چه آن را چنان که بزرگان گفته اند حماسه بخوانيم و چه آن طور که کوچک ترها پنداشتند فاجعه بدانيم، دو راز در خود داشت که حفظ آن بی توجه به اين که نمايندگان آن جنبش در دولت و مجلس کار خود درست انجام دادند يا نه، بايد از آن پاسداری کرد. رازهائی که متعلق به مردم است و از سرمايه مردم نمی توان خورد، اهميت صندوق رای و لبخند است.

اين که پس از دوم خرداد 76 کشور به کجا رسید، بر دانشجويان سخت گذشت و يا خوش، بر روزنامه و روزنامه نگاران چه گذشت، در بستر سرنوشت ايرانی خير بود يا شر، همه به کنار، اما آن چه را نمی توان به کنار نهاد همان صندوق رای و لبخندست.

از ميان آن چه در دنيای امروز به آن ارزش های مدرن می گویند، بسياری با مزاج و مذاق شرق و غرب آشنا نيست و برخی را در هيچ جای دنيا به تمامی نمی توان يافت، مخصوص اروپای قرن بيستم است. همان ها که موضوع سخن برتولوچی در آخرين فيلم اوست خيال بافان که درباره وقايع مه 1968 پاريس است و تابوشکنی و حريم شکنی هایش. اما در مجموعه ارزش های مدرن بشر امروز نکته ها هم می توان يافت که دستاورد بشرست و خاص منطقه ای، قومی و مردمی نيست به راستی از ارزش های والای بشری است که همانا صندوق رای نمونی از آن هاست.

بشر تا به اين جا رسيده است که از گردنه های سخت گذشته که يادآوری بعضی از آن ها هم دشوارست و دلگزا، مانند همان که در دوران انگيزسيون کشيش های مسيحی به نام خدا بر سر مردم و علم و فلسفه آوردند. جنگ ها، آئین کشی ها، قوم کشی ها، جا به جا کردن انسان ها و کوچ دادنشان از سرزمين های مالوف به سرزمين های جديدی که تا قرن ها، نسل ها در آن اهلی نشدند، راهی است که بشر پيمود از بی قانونی جنگل به منشورهای جهانی جهانمشمول . در اين راه دراز قدرت با بشر چه ها که نکرد و نمی کند و آزادی چه دست و پا ها که زير دست و پای قدرت نزد اين و يا آن قدرت طلب، گاه از اين سوی دنيا به سوی ديگرش بادبان کشيد و لشکر راند و در همين تاريخ اما پيامبرانند و اوليای علم و تفکر که منادی صلح و يگانه پرستی و آرامش بشر آمده اند و حاصل جمع همه تجربه ها که بشر کرد، شد همان که امروز فلسطينی ها با قبولش به سمت رفع ظلم می روند و عراقی ها و افغان ها به تولايش زهر اشغال خارجی را از تن جامعه خود دور می کنند.

صندوق رای هم، همانند مادر خود آزادی، ديرزمانی توسط قدرت ها به سخره گرفته شد، هنوز نيز در سرزمين هائی شکل صندوق را نگاه داشته اند، اما تنها شکل آن را، و به قرار و قاعده ها و زور و تزويرها آن را از محتوا خالی نگاه داشته اند. اما حتی در آن جوامع هم به ديد اهل نظر، صندوق رای موجودی است که بودش از نبودش بهترست حتی وقتی که کاملا از رای و نظر مردم پر نمی شود.

اما آن چه به دوم خرداد شان حماسه داد، جز بازيافت اهميت صندوق رای توسط نسل نو، لبخندی بود که بر لبان پير و جوان در آن روز و شب ها جاری شد. نسل جديد، انگار خود را در آن روز کشف کرد، انگار ورود خود را به عرصه جامعه جشن گرفت انگار پيام فرستاد که تند و تلخ گذشته را از یاد می برد تا آينده را شهد و شيرين بسازد.

روزها می گذرند اما گم نمی شوند در تاريخ و بدتر لحظه های زندگی ملت ها زمانی است که گروهی در آن اميد گم کنند. اميدی که همچنان در گرو صندوق رای و لبخندست نشانه های صلح و زندگی و باطل السحر جنگ و مرگ.  

بی ترديدم که جامعه ماندگار ايرانی در روز ۲۲ خرداد ، آينده خود را با همين صندوق رای و لبخند خواهد ساخت و دشمنان موطن خویش را بار دیگر به یاس و ناامیدی بشارت خواهند داد.