راه های رهایی از بندهای تنبلی و ناخوشی و رسیدن به ساحل آرامش و اتصال به اقیانوس عشق الهی را چگونه می توان پیمود ؟ 
با دو بال سلوک نظری / عقلانی و سیر عملی ... همان که در دعای کمیل می خوانیم :
قو علی خدمتک جوارحی و اشدد علی العزیمه جوانحی.
یعنی اعضای ظاهری انسان در خدمت خدا باشد و نیروهای باطنی و درونی آدمی صاحب عزم و اراده ای نیرومند گردد. پس همه پندار و گفتار و کردار آدمی اگر عزم و اراده را در او تشدید کنند او را به سوی کمال و سعادت حقیقی سوق می دهند ... . 

بار پروردگارا! به من بصیرت دیدن و فهمیدن معنویاتت را عطا فرما.

الهی! صبرم را فزون فرما و مرا در سختیها به خودم وا مگذار.

بارالها! آنان را که به من منتصبند و ضعیف و ناتوانند به تو می سپارم، حفظشان فرما و سختیهای دوران را برایشان آسان گردان، که تنها تو می توانی سختیها را آسان نمایی.

خداوندا! آنان را که دوستشان دارم حفظ فرما، آرامش و رحمت عطا فرما و مرا یاری فرما تا موجبات خرسندی خودت و آنان را فراهم کنم.

پروردگارا! توان و استقامتم را در طی طریقت فزون فرما و لذت معنوی به من عنایت فرما.

خداوندا! یاریمان کن که همه ی ما، انسانهای آفریده ی تو، به کمال انسانی مان برسیم.