نقد و نقدپذیری دو موضوع جداگانه ، ولی مکمل یکدیگرند.نقد، لازمه آن نقدپذیری است و وجودشان در هر جامعه ای که خواهان رشد و بالندگی است ضروری و حیات آفرین است.مساله نقد کردن و نقد پذیری ، سرمایه ای ارزنده برای صلاح فرد و اصلاح اجتماع به شمار می رود.شناخت کاستی ها و تلاش برای زدودن آنها ، گامی است اساسی  در رسیدن به رستگاری  فردی و اجتماعی. پرده پوشی بر آنچه بوده و هست،رویدادها را دگرگون نمی سازد. انسان خردمند همواره در جستجوی آن است  که در سیر تکاملی فردی و جمعی آفت ها و آسیب ها و کاستی ها را بزداید تا به درستی راه را بپیماید. از این روی در منطق فرزانگان نقد و انتقاد قدر و قداست ویژه ای دارد و یکی از برتری های اخلاقی و اجتماعی مهم، به شمار می رود. اگر همگان به این باور برسند که بالندگی فردی و توسعه و پیشرفت اجتماعی آنان بوسیله نقد دلسوزان رشد و شتاب بیشتری می یابد. و هیچکس بی نیاز از یادآوری و انتقاد دیگران نیست فضای جامعه دگرگون می شود و انتقادها جای انتقام ها را می گیرند.

هدف از نقد پاره کردن و دریدن و مثله کردن افکار و آرامش جامعه و مردم و یا برشمردن عیب ها و یا کاستی ها نیست، بلکه ارج نهادن به کار مثبت دیگران و یادآوری رواها و نارواها در کنار هم و پیدا کردن راههای درمان برای دردهای موجود است. این شیوه می تواند راه را بر پویایی و شفاف شدن جامعه هموار کند و جامعه را به سوی ابتکار و تکامل و پیشرفت رهنمون سازد.

از این جهت بیان عیب به گونه ای و زبانی که به اصلاح صاحب عیب بینجامد کاری است بس بزرگ و دشوارکه البته چه زیبا گفته است پیرهرات (خواجه عبداللله انصاری):«عیب از یار بیندازند، اما یار را به عیب نیندازند.» شهید مطهری در تفسیر و تعریف نقد می نویسد:«قوه نقادی و انتقاد کردن به معنای عیب گرفتن نیست ، معنای انتقاد، یک شئ را در محک قرار دادن و به وسیله محک زدن به آن سالم و ناسالم را تشخیص دادن است....»

نقدپذیری به عنوان خوی و خصلت انسانی و اسلامی، نقش مهمی در فرو نشاندن آسیب ها و آفت های فردی و اجتماعی دارد.رواج نقدپذیری در اجتماع کمک فراوانی به پایان دادن کشمکش ها و درگیری ها می کند.به همان اندازه که نقد و نقادی مایه کمال و رشد رفتارها و عملکردهاست، نقدپذیری نیز زمینه ساز بسیاری از خوشبینی ها و امیدواری ها نسبت به اصلاح امور است.دست اندرکارانی که به استقبال نقد می روند و از آن بیم و ترسی ندارند از مدیریتی بهتر و کمال یافته تر برخوردارند و کمتر دچار چالش و دوباره کاری می شوند و یا بهتر است بگویم:

" نقدپذیری" جلوه ای بی بدیل ازافراد سلیم النفس و از موثرترین شاخصه های افراد تحول گرا ست.

در انتقاد سالم عالم محضر خداست و مردمان همه آفریده های او. کاستی ها و ضعف ها با توجه به این بینش به گونه ای مطرح می شوند که ناسازگار با آن حضور نباشد.

 از دوست عزیز جناب آقاي محمدجواد غریبی" در بازبيني و ويرايش متن سپاسگزاري مي شود.