تبليغاتX
اندیشه گر - متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را ...
جمعه بیست و نهم شهریور 1387
متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را ...


علی" اولی است چون نمونه و سرمشق مطلق همه‌ی فضائل متعالی انسانی در ابعاد گوناگون است.
علی" به عنوان نمونه‌ی عدالت نمی تواند يک ظلم را به خاطر مصلحت بپذيرد. زيرا «مصلحت آلوده می کند حقيقت را». براي همين، وقتي که کساني به عنوان دلسوزي و نيت خير از او مي خواستند تا در برابر ظلم و تبعيض امثال معاويه موقتاْ سکوت کند، برآشفت و فرمود: "شما از من مي‌خواهيد که پيروزي را به قيمت تبعيض و ستمگري به دست آورم؟ از من مي خواهيد که عدالت را به پاي سياست و سيادت قرباني کنم؟ خير، سوگند به ذات خدا که تا دنيا دنياست، چنين کاري نخواهم کرد و به گرد چنين کاري نخواهم گشت. من وتبعيض؟ من و پايمال کردن عدالت؟!"
رب النوع عدالت خشک و دقيقی می‌باشد که حتی در برابر برادرش عقیل نیز قابل تحمل نيست. و نمونه‌ی اعلای تحمل است، در جايی که تحمل نکردن خيانت است. و مظهر اعلای همه‌ی زيبايی‌ها و فضائلی که همواره انسان نيازمندش بوده و نداشته و علی" بدين معنی امام است.
علی" انسانی است از آن‌گونه انسان‌هايی که بايد باشد، اما نيست؛ و بشر همواره می‌خواسته است. ولی ....
و به واقع در تاريخ يک نمونه است.

و یا به قول استاد شریف دکتر شریعتی:

علی" نه تنها امام است، بلکه دارای مزيتی است که در تاريخ هيچ شخصيتی واجد آن نبوده است. و آن اينکه علی" يک خانواده امام است. يعنی يک خانواده اساطيري؛ خانواده‌ای که در آن:

پدر علی(ع) است.
مادر فاطمه(ع) است.
پسران اين خانواده حسن(ع) و حسين (ع) اند. 
و دختر اين خانواده زينب(ع) است.

با همه این شرایط علی" پس از مرگش، و پس از پایان حیاتش، در تاریخ ما و تاریخ جوامع اسلامی، و حتی در تاریخ بشریت، حیاتی بارور و مؤثر و بسیار ارزنده داشته است. یعنی بعد از گذراندن شصت و چند سال حیات جهانی‏اش، زندگی معنوی‏اش را ادامه داده و حیات پس از مماتش را آغاز می کند. البته وقتی می‏گویم «علی»، تنها به عنوان یک فرد و یک شخص نیست. بلکه گاهی علی را به عنوان یک نفر، یک ایمان و یک مذهب می شناسیم.

از منظر من انسان امروز، به «شناخت» علی" بیشتر نیازمند است تا به «محبت» و «عشق» به او ، چرا که «عشق و محبت» بدون «شناخت» نه تنها هیچ ارزش و بهایی ندارد، بلکه سرگرم کننده و تخدیر کننده و معطل کننده نیز خواهد بود.

کسانی که مردم را به نام محبت علی" و عشق به مولی، بدون شناختن مولی و فهم دقیق و درست سخن و راه و هدف او، مردم را معطل و سرگردان می‏کنند، نه تنها انسانیت و آزادی و عدالت را نابود می‏کنند، بلکه خود این افراد را نیز تباه می‏سازند و شخصیت خود علی" را در زیر این تجلیل‏های بی‏ثمر مجهول نگه می‏دارند و باعث می‏شوند کسانی که تا آخر عمر در محبت مولی وفادار می‏مانند، هرگز از سخن و راهنمایی‏های او بهره‏ای نگیرند و متوقف و منحط بمانند و آن‏هایی هم که کمی آگاه می‏شوند و با جهان امروز آشنا، اصولاً این گونه علی" بی‏ثمر را و این محبت بی‏نتیجه را رها می‏کنند و به دنبال شخصیت‏های دیگر، الگوهای دیگر، رهبران دیگر می‏روند.


ايام سوگواري شهادت میر محراب تقدیر رمضان، امیر مؤمنان را تسلیت عرض نموده و محتاج دعای خیر شما هستم.

در پايان دعاي خواجه عبدالله انصاري را براي حسن كلام مي آورم كه :
الهي ما را آن ده كه آن به.
آمين يا رب العالمين.

 

نوشته شده توسط عبدالحسن بهرامی در 22:34 | | لينک به اين مطلب